Melendi - Mientras No Cueste Trabajo - 2006

Manu Chao - Unplugged

ويكتور خارا در روستايي فقير در شيلي به دنيا آمد.مادرش خواننده ترانه هاي محلي بود و به خاطر همين از همان دوران كودكي با شعر و موسيقي آشنا شد.در دوران نوجواني به همراه خانواده اش به شهر سانتياگو مهاجرت كرد.پس از گذراندن دوره خدمت سربازي به دانشگاه رفت و در رشته موسيقي سنتي شيلي به تحصيل پرداخت.و بعد از آن به يك شاعر و خواننده محبوب در بين مردم شيلي تبديل شد.شعر هايي كه مي خواند بر گرفته از رنج و سختي مردم فقيري بود كه ويكتور روزي جزيي از آنها بود.در سال ١٩٧٠ سالوادور آينده(salvador allende) كانديداي حزب اتحاد مردمي در انتخابات رياست جمهوري به پيروزي رسيد.ويكتور كه از طرفداران او بود پيش از انتخابات براي حمايت از او در استاديوم سانتياگو كنسرت بزرگي اجرا كرد.اما هيچ وقت نمي دانست كه همانجا قتلگاه او خواهد بود.دولت آمريكا به خاطر منافع اقتصادي كه با روي كار آمدن سالوادور آينده از دست مي داد،به شدت مخالف دولت جديد شيلي بود و به خاطر همين بلاخره ٣ سال بعد يعني ١١ سپتامبر ١٩٧٣ دست به كودتا زد. ژنرال آگوستو پينوچت طراح اصلي و فرماندهي اين كودتا را بر عهده داشت.اين شيليايي وطن فروش كسي بود كه سالها در ايالات متحده براي سازمان سيا كار مي كرد.پس از كودتاي شيلي ١٧ سال حكومت كرد .در طي اين مدت شيلي دوران سركوب و شكنجه مردمي بود كه با او مخالف بودند.پس از ١٧ سال به خاطر عدم حمايت آمريكا از او و فشار مردم مجبور به كناره گيري از قدرت شد.اين ديكتادور هيچ گاه به سزاي اعمال خوش نرسيد و عاقبت در دسامبر ٢٠٠٦ و در سن ٩١ سالگي به مرگ طبيعي مرد.بار ها مي خواستند كه او را در دادگاه نظامي محاكمه كنند اما به خاطر كهولت سن و بيماري از اين كار صرف نظر شد.از كناره گيري پينوچت به بعد شيلي تا الان يك كشور آزاد ومستقل است.رئيس جمهور فعلي شيلي خانم ميچل باچلت مي باشد.او دختر يكي از فرماندهان نظامي دولت سالوادور آينده است كه در دوران حكومت پينوچت او و مادرش شكنجه هاي زيادي را در زندان تحمل كردند.صبح ١١ سپتامبر ١٩٧٣ هوا پيما هاي ارتش به كاخ رياست جمهوري حمله كردند و به شدت آنجا را بمب باران كردند به طوري كه شعله هاي آتش از همه جاي ساختمان بيرون مي زد.سالوادور آيينده در جريان همان بمباران به قتل رسيد حتي بعد ها جاي ١٧ گلوله نيز روي بدن او پيدا شد.ارتش با نيرو هاي مردمي درگير شد، بسياري از مردم سانتياگو براي حمايت از دولت به خيابان آمده بودند و مي جنگيدند.تعداد دستگير شدگان آنقدر زياد شده بود كه سينما ها و سالن هاي ورزشي هم به بازداشتگاه تبديل شده بودند.ويكتور هم به همراه جمعي از دانشجويان دستگير شد و به استاديوم سانتياگو منتقل شد.در آنجا ٥ هزار نفر زنداني شده بودند كه اكثرا دانش آموزان،دانشجويان و جوانان شهر سانتياگو بودند.يكي از افسران آمريكايي به ويكتور گفت:شنيده ام كه آواز مي خواني،مي خواهم اينجا برايمان آوازي بخواني.ويكتور گفت برايم گيتار بياوريد.دستور داد گيتاري برايش آوردند.ويكتور گيتار را در دست گرفت و با نواختن گيتار سرود ما پيروز خواهيم شد را خواند.ناگهان تمام استاديوم دست ها را بالا بردند و با او هم صدا شدند.افسر آمريكايي با ديدن اين صحنه دستور داد جلوي همه انگشتان و دست هاي او را شكستند.جسد تير باران شده او گوشه خيابان پيدا شد.

حس وطن پرستي و آزادي را در تمام ترانه هاي ويكتور مي توان به خوبي ديد.